ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ανδρική σεξουαλική δυσλειτουργία
Α. Ζαχαρίου, Χειρουργός Ουρολόγος

Σαν ανδρική ανικανότητα ορίζεται η αδυναμία πρόκλησης και διατήρησης μιας στύσης
ικανής για την ολοκλήρωση της σεξουαλικής επαφής. Αν και καλοήθης πάθηση
έχει ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών και των
οικογενειών τους. Είναι μία από τις πιο συνήθεις επιπλοκές σε ασθενείς με κακώσεις
του νωτιαίου μυελού που δημιουργεί σοβαρά ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα
στους νέους άνδρες.

Οι διαταραχές της στύσης είναι μια πολύ συχνή παθολογική οντότητα. Το 1994
δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα μιας μεγάλης επιδημιολογικής έρευνας σε 1300
άνδρες. To ποσοστό των αντρών που ανέφερε κάποιου βαθμού διαταραχή του
στυτικού μηχανισμού έφτασε το 52%. Για πρώτη φορά καταγράφηκαν παθήσεις
και συνήθειες του γενικού πληθυσμού που συσχετίζονται με τις διαταραχές του
στυτικού μηχανισμού. Βρέθηκε ότι ο σακχαρώδης διαβήτης, η στεφανιαία νόσος, η
υπέρταση, οι δυσλιπιδαιμίες, το κάπνισμα, φάρμακα (αντιυπερτασικά, καρδιολογικά,
ψυχοτρόπα κ.ά.), οι κακώσεις της σπονδυλικής στήλης (μετά ατυχήματα, πτώσεις κ.ά.)
καθώς και ψυχολογικοί παράγοντες όπως άγχος, θυμός και κατάθλιψη είναι οι κύριες
αιτίες που ευθύνονται για τις διαταραχές της στύσης.

Τα αίτια επομένως των οργανικών διαταραχών του στυτικού μηχανισμού μπορούν
να διαχωριστούν σε αγγειακά, ορμονικά, νευρολογικά, τραυματικά και ψυχογενή. Συχνά
πολλά από τα ανωτέρω αίτια συνυπάρχουν. Πρέπει να τονιστεί ότι τις περισσότερες
φορές μαζί με τα οργανικά αίτια συνυπάρχουν και δευτεροπαθείς ψυχικές επιδράσεις
που επιπλέκουν την διάγνωση.


Θεραπευτικά σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως από το στόμα σκευάσματα που
αναστέλλουν την ουσία φωσφοδιεστεράση5. Το πρώτο σκεύασμα που κυκλοφόρησε
στην κατηγορία αυτή ήταν η σιλντεναφίλη (viagra). Στην ίδια φαρμακευτική κατηγορία
ανήκουν η τανταλαφίλη (cialis) και η βαρντεναφίλη (levitra).

Η ενδοσηραγγώδης χορήγηση αγγειοδραστικών ουσιών για την πρόκληση στύσης
έχει καθιερωθεί σαν η συχνότερη αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας του στυτικού
μηχανισμού σε ανθρώπους με κακώσεις της σπονδυλικής στήλης ή σοβαρά
νευρολογικά προβλήματα. Πολλές αγγειοδραστικές ουσίες έχουν χρησιμοποιηθεί
είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό. Πάντως η αλπροσταδίλη (προσταγλανδίνη Ε 1)
είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη ουσία καθότι είναι η μόνη διαθέσιμη στο εμπόριο
σε ειδική συσκευασία.

Επεμβάσεις επαναγγείωσης του πέους έχουν ένδειξη σε άτομα ηλικίας μέχρι 45
ετών με ιστορικό τραυματικής κάκωσης στο περίνεο. Υπάρχουν διάφοροι τύποι
επεμβάσεων ανάλογα με τη μορφή της βλάβης. Με επέμβαση τοποθετούνται
και οι πεϊκές προθέσεις οι οποίες διαρκώς βελτιώνονται και διαρκώς νέοι τύποι
παρουσιάζονται.

Τέλος πρέπει να αναφερθούν και τα συστήματα δημιουργίας αρνητικής πίεσης.
Πρόκειται για αντλίες δημιουργίας κενού που διατείνουν το πέος, προκαλούν δηλαδή
μία μερική, μη φυσιολογική στύση που δεν αναπτύσσει σκληρότητα. Παρόλα αυτά,
μεγάλης ηλικίας άτομα βρίσκουν τη στύση που προκαλείται από τα συστήματα αυτά
ικανοποιητική.