ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Οστεοπόρωση: Ο ρόλος της κινησιοθεραπείας
Ζήσης Α. Λιάκος, Φυσιοθεραπευτής

Με τον όρο οστεοπόρωση εννοούμε την ελάττωση της οστικής πυκνότητας σε τόσο σημαντικό βαθμό ώστε να εμφανίζεται ο κίνδυνος πρόκλησης αναίτιων καταγμάτων.

Από μελέτες έχει αποδειχθεί ότι οι ασκήσεις που έχουν πολύ καλή επίδραση στην οστική μάζα είναι η βάδιση, τα αθλήματα αξονικής φόρτισης, τα προγράμματα ασκήσεων αντίστασης και οι δραστηριότητες μεταφοράς βάρους. Η επίτευξη της κορυφαίας στικής πυκνότητας αποτελεί βασικό παράγοντα στα προγράμματα πρόληψης και είναι σημαντικό τα νέα άτομα να ενθαρρύνονται σε σωστή και προγραμματισμένη άσκηση έτσι ώστε να υπάρχουν σημαντικά αποθέματα όταν φτάσουν στην κρίσιμη ηλικία. Μετά την τέταρτη δεκαετία της ζωής, στις γυναίκες κυρίως, όταν παρατηρείται απώλεια οστικής μάζας,η άσκηση έχει σκοπό να υποστηρίξει το θεραπευτικό σχήμα που καθορίζει ο θεράπων ιατρός με σκοπό τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας.

Κατά την αξιολόγηση και το σχεδιασμό των προγραμμάτων θεραπευτικών ασκήσεων, δηλαδή την εφαρμογή κινησιοθεραπείας,πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η όλη δραστηριότητα του ασκούμενου. Το πρόγραμμα κινησιοθεραπείας προσαρμόζεται στα ευρήματα που καταγράφονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και σκοπεύει στη μακροχρόνια πρόληψη των παραμορφώσεων που προκαλούν μείωση της επαγγελματικής και καθημερινής δραστηριότητας.

Η φυσική άσκηση, με την έννοια της γυμναστικής, του αθλητισμού και της δραστηριότητας γενικότερα, τις τέσσερις πρώτες δεκαετίες της ζωής είναι μια καλή υποθήκη για το μέλλον του μυοσκελετικού συστήματος των επόμενων δεκαετιών.

Η άσκηση, ιδιαίτερα όταν υπάρχει διάγνωση οστεοπόρωσης, πρέπει να καθοδηγείται από εξειδικευμένους επιστήμονες λόγω των πολλαπλών συνοδών προβλημάτων. Διαμορφώνεται ατομικό πρόγραμμα για την διατήρηση ή βελτίωση της κινητικότητας, όπου έχει μειωθεί, το οποίο συγχρόνως μέσω της κίνησης, στοχεύει και στη διατήρηση ή την βελτίωση της οστικής αντοχής. Η κινησιοθεραπεία δηλαδή δεν σκοπεύει να αντικαταστήσει την φαρμακευτική αγωγή αλλά μπορεί να υποστηρίζει τη θεραπεία στο σύνολό της.

Σημαντικός σκοπός της κινησιοθεραπείας είναι και η αποφυγή των πτώσεων. Ο φυσιοθεραπευτής πρέπει να δώσει μεγάλη βάση στις ασκήσεις νευρομυικού συντονισμού καθώς και στις ασκήσεις επανεκπαίδευσης και αυτοελέγχου της ισορροπίας. Αυτό επιτυγχάνεται με χρήση σανίδας ισορροπίας, μπάλα γυμναστικής, τραμπολίνο. Θεαματικά όμως αποτελέσματα έχουμε με το σύστημα αξιολόγησης και επανεκπαίδευσης της ιδιοδεκτικότητας και της νευρομυικής συναρμογής,το σύστημα ισορροπίας και ανάλυσης βάδισης της NeuroCom, που διαθέτουν τα Κέντρα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης.